Blogs

De naam 'Overijssel' komt kort door de bocht van 'Oversticht'. De bisschoppen van Utrecht noemden hun territorium 'het Sticht´. Nedersticht was wat we nu ongeveer als provincie Utrecht kennen. Oversticht was het stuk land wat we nu kennen als zo ongeveer Overijssel en Drenthe. Tot zover een stukje geschiedenis, waar vast nog meer over te vertellen is.

Volksaard

Wat moet je met twijfel in het geloof? Voor de één kan een gelovige niet twijfelen, voor de ander hoort het erbij. 

# Recent

Een paar jaar geleden* was twijfelen op het kerkelijk erf een hip thema. Het leek wel een kenmerk geworden te zijn van de Echte Gelovige. Ik twijfel, dus ik geloof. Het ging vaak om orthodox opgevoede Christenen die er opeens achterkwamen dat hun concept van het Christendom eigenlijk een beetje doorspekt was met het Verlichtingsdenken.

Los van of ik het met hun standpunten eens ben, sympathie heb ik wel. Geloof en God is zo veel groter dan we in onze Westerse, rationele samenleving willen proppen. 

We hebben een traditie hier in huis: als iemand jarig is, krijgt hij of zij een beschuitje met zijn of haar leeftijd in hagelslag op het beschuitje. We hangen slingers op en de jarige krijgt kado's. Toch noemen we het niet beschuit-dag, slinger-dag of kado-dag maar verjaar-dag. De dag is genoemd naar het meest specifieke van deze dag: iemand wordt een jaartje ouder en dat mag je vieren. 

Vanuit het pastoraat kwam het volgende verlangen naar boven: een wekelijkse gebedsviering. We starten met een paar gemeenteleden een proef. 

Wat is een gebedsviering?

In een gebedsviering gaat het om ontvangen.

Zo lezen we uit de Schrift en bidden enkele (geschreven) gebeden. De bijeenkomst heeft een vast programma; het geheel is gestuurd. Gods Woord wat al eeuwen klinkt, wordt uitgesproken voor en over ons. Dat is een ander soort bidden dan met eigen woorden God toenaderen. Omdat de woorden al vastliggen, mag je door Woord en gebed je eigen leven in Gods licht ontdekken.

Als we in de lijdenstijd het Avondmaal* vieren, dan sluiten we de kerkdienst af, terwijl we als gemeente nog aan tafel zitten. Een korte weergave waarom we dat doen, om misschien ook andere gemeenten hierbij gespreksstof te geven.

Omdat ik vroeger een boomhut had (wel 2, waarvan de laatste met zelfgemaakt kantelraam) mag ik in de hele discussie over de SIRE-campagne ook wat zeggen. En net zoals mijn boomhut vroeger, is deze blog alleen voor jongens! Nu heb ik 3 zusjes, waarvan akte.

Gemeentezang is publiek domein. Zo, dat is eruit. Mensen raken vertrouwd met een Psalm, lied of gezang. Tot op het sterfbed worden regels herhaald. Om te troosten, te bemoedigen. Om te helpen. Liederen worden onderdeel van het geloofsleven. Ze vormen, wijzen de weg of houden mensen tegen. Is er een andere vorm die mensen meer raakt in hun ziel?

Stelling 1 Kerkelijke liederen moeten makkelijk toegankelijk zijn. Dat zijn ze nu niet.

Mag een kunstenaar (componist, dichter, ..) betaald worden? Hij moet zelfs betaald worden. De vaardigheid om een goed lied te componeren of dichten, is niet iedereen gegeven. Laat ik voorop stellen: ik ben voor fair play. Geef de keizer wat des keizers is, de kunstenaar wat des kunstenaars is. Als je iets structureels opzet, mag daar ook een vergoeding tegenover staan.

Stelling 2 Makers dienen een redelijke vergoeding te krijgen voor hun werk. Dat krijgen ze nu niet altijd.

Kunnen we deze 2 stellingen bij elkaar brengen?