Het beleidsplan, een 'lokale Bijbel'
Meestal is het beleidsplan niet het meest favoriete onderdeel in een (kerkelijke) gemeente. Dat zou moeten veranderen. Ik begin met een prikkelende stelling: in een gemeente zijn maar twee publicaties belangrijk. De Bijbel en het plaatselijke beleidsplan.
Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een beleidsplan. Automatisch komt dan ook de vraag naar het nut van het beleidsplan om de hoek kijken. Ik ben altijd erg voor een beleidsplan geweest. Niet omdat het schrijven je van de straat houdt, maar omdat je als gemeente elkaar dwingt te focussen op bepaalde thema's. Hiermee wordt een bepaalde willekeur of passiviteit tegengegaan.
- edit 2023: er is in 2015 blijkbaar een poging gedaan om het stuk land als 'vrijstaat Wonderland' geldig te krijgen. Zie RTV Drenthe:
In 
Een paar jaar geleden schreef ik de blogpost '
De kogel is door de kerk. Of in dit geval: door de school. Per 1 december stopt Willeke met haar baan als leerkracht in het onderwijs. Dat is best een grote stap, omdat ze al meer dan tien jaar met heel veel plezier op school gewerkt heeft.
Soms heb je van die dagen dat opeens alles over één thema gaat. Vandaag zag ik in mijn Twittertimeline heel veel berichten over jeugdwerk voorbijkomen. Ook de afgelopen dagen kwam ik links en rechts interessante links tegen met artikelen en nieuwsberichten.
Vlakbij de plek waar ik jarenlang gewoond heb in Barneveld zijn twee grote kerken verrezen. Totaal bieden ze plaats aan
De Amerikaanse theoloog Albert Mohler noemt Nederland een laboratorium waarin de vernietiging van het christendom te zien is. In
Een streep. Punt. Klaar. De laatste steen. Het zwaarste loodje. Verbrand de studieboeken. Voorbij. Geen Hornbachgevoel ('er is altijd wat te doen'). Lennart is Kees. Voltooid verleden tijd. Alles hat ein Ende, auch die Studie hat Eins. Aftiteling.
Een fotoserie vanuit het Groene Hart, specifiek de Meije. De Meije is een gebied dat amper twintig kilometer onder Amsterdam ligt, maar waar je je op het platteland waant.