Ondertussen, bij Twumpie
Over 70 jaar mag hij of zij met pensioen :-)

Over 70 jaar mag hij of zij met pensioen :-)

De blog over kastijden is één, een tweede stap is ook nodig. Daarom het motto: 'Ga niet alleen benoemen wat er fout is, maar probeer het om te draaien naar iets goeds.' Dat doe ik door een aantal handsfree opvoedtips te geven: zonder handen maar met woorden je kind opvoeden.
De publicatie van ds. Vlietstra zorgde maandag 14/11 voor ophef wat zelfs het 8 uur journaal haalde. In het kort: hij feliciteerde ouders met de geboorte van hun kind en citeerde daarna uit Pligten der ouders van Jacobus Koelman. Ik heb het gedeelte gelezen en kan niks anders doen dan het afwijzen. Natuurlijk wil ik mij verre houden van elke vorm van kindermishandeling. Nu stelt Vlietstra dat hij dat ook niet zegt. Ik vind dat geen steekhoudend argument en wel om de onderstaande punten. Ik bespreek deze casus omdat wat ik zie, in de kerk breder speelt dan Vlietstra alleen.
Aangezien Twumpie (werktitel) op komst is, kan ik de serie 'Papa voor dummies' afstoffen en opnieuw starten. Nu met iets meer ervaring dan de eerste blog en ook een eerdere start. Want de eerste blog verscheen na de geboorte van Yoelle, nu begin ik voor de komst van Twumpie met schrijven. Deze blog gaat over de nieuwe zwangerschap. Binnenkort nog wat gedachten over het opvoeden van een dreumes.
We blijven publiceren onder de tag 'Verandering'! Dit keer over gezinsuitbreiding. Twee jaar geleden ongeveer werd Yoëlle aangekondigd, nu doen we het opnieuw ;-).


Meestal is het beleidsplan niet het meest favoriete onderdeel in een (kerkelijke) gemeente. Dat zou moeten veranderen. Ik begin met een prikkelende stelling: in een gemeente zijn maar twee publicaties belangrijk. De Bijbel en het plaatselijke beleidsplan.
Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een beleidsplan. Automatisch komt dan ook de vraag naar het nut van het beleidsplan om de hoek kijken. Ik ben altijd erg voor een beleidsplan geweest. Niet omdat het schrijven je van de straat houdt, maar omdat je als gemeente elkaar dwingt te focussen op bepaalde thema's. Hiermee wordt een bepaalde willekeur of passiviteit tegengegaan.
- edit 2023: er is in 2015 blijkbaar een poging gedaan om het stuk land als 'vrijstaat Wonderland' geldig te krijgen. Zie RTV Drenthe: https://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/100309/ministaat-op-grens-drenthe-en-du...
Om het met een understatement te zeggen: als je als theologiestudent je colloquium gedaan hebt, kun je zomaar in aanraking komen met beroepingswerk in de kerk. In de 3 gemeenten waar ik tot nu toe gewerkt heb, heb ik het beroepingswerk vanaf de kant van de gemeente meegemaakt. Nu sta ik zelf aan de andere kant.
Tijd voor een blog(s?) over dit onderwerp. Misschien hebben andere studenten (e.a.) er ook wat aan en geef ik tegelijk een inkijkje vanaf de andere kant.
In Trouw staat een artikel van J.B. Alblas met als stelling dat de kerk overgefeminiseerd is: bloemengroeten, kindernevendiensten, kleurige stolaatjes. Een column waar ik heel hard om moest lachen. Vervolgens zette de column mij aan het denken, want Alblas speelt met een belangrijke gedachte.
Amsterdam ken ik, maar de Oude Kerk kende ik niet omdat ik er nog nooit was geweest. Voor mijn colloquiumgesprek* moest ik me melden in de spiegelkamer van de Oude Kerk .
Een korte impressie van de reis erheen en het gesprek. Vanuit de Oude kerk werd mij gevraagd te bloggen over mijn eerste ontmoeting met de plek.
Zo. Gehaald.

Een paar jaar geleden schreef ik de blogpost 'Christus in een Corsa'. Bij het doen van de belofte gaf ik onder andere een ja op de vraag bent u bereid in uw werk te getuigen van het heil in Jezus Christus? Vandaag ga ik voor mijn colloquiumgesprek en mag dezelfde vraag nog een keer beantwoorden. Een paar gedachten.
De kogel is door de kerk. Of in dit geval: door de school. Per 1 december stopt Willeke met haar baan als leerkracht in het onderwijs. Dat is best een grote stap, omdat ze al meer dan tien jaar met heel veel plezier op school gewerkt heeft.
Kinderen, ouders en collega's zijn inmiddels ingelicht, dus kan het bericht verder. Op zo'n mooi openbaar medium als internet gaan we natuurlijk niet uitweiden over het waarom; wees gerust, het zijn geen problemen, perikelen of ruzies. Gewoon een wissel die je af en toe in je leven moet trekken. En deze wissel kon getrokken worden omdat Lennart klaar is met zijn studie.
Soms heb je van die dagen dat opeens alles over één thema gaat. Vandaag zag ik in mijn Twittertimeline heel veel berichten over jeugdwerk voorbijkomen. Ook de afgelopen dagen kwam ik links en rechts interessante links tegen met artikelen en nieuwsberichten.
Daarom heb ik een aantal links hier op een rijtje geplaatst als een soort dossier. Ik begin met een video van de gereformeerde Kerk te Enter waarin aan ouders en opvoeders de kernvraag wordt gesteld: waar ben je?
Aanvullingen? Meld het me via de reacties!
Vlakbij de plek waar ik jarenlang gewoond heb in Barneveld zijn twee grote kerken verrezen. Totaal bieden ze plaats aan vierduizend mensen. Dit levert zoveel verkeer op, dat ze niet tegelijk beginnen.