Aangeenbrug.org

Digitale plek van
Lennart, Willeke, Yoëlle en Lars
over ons leven & werken & kerken
in en rond Well (gld)

De EO vraagt om morgen een selfie te maken vanaf de kansel en die natuurlijk te delen op internet. Dit is wel het slechtste idee sinds Eva luisterde naar de slang en de verboden vrucht plukte*.

Heb ik wat tegen selfies? Nou nee. Niet dat ik ze maak. Of toch ook weer wel. Maar ik strooi er niet mee. Ga je gang zou ik zeggen.

Bij een selfie vanaf de kansel is er een grote kans dat de voorganger gelijk zijn hele gemeente op de foto zet. De foto van de EO suggereert het ook. En daar zit het probleem juist. Niet iedereen wil op de foto en niet iedereen wil met zijn gezicht op internet. Dat ik daar persoonlijk geen moeite mee heb, is één. Dat ik het bezwaar überhaupt niet meevoel, is twee.

Maar als voorganger heb ik wel een zorgplicht voor die ander. Ook al vind ik dat die die ander zich aanstelt of niks gewend is. Het gaat hier over grenzen. Als fotograaf weet ik hoe ontzettend gevoelig dit bij mensen ligt. 

Nee, ik heb niks tegen foto's maken. Ook niet in de kerk (hoewel we hier ter plaatse daar regels voor hebben). Maar wel als morgen de hele goegemeente in de kerkbank zit en opeens tegen de camera van de voorganger aankijkt. Wat moet je doen als je niet op de foto wil? Onder de bank duiken?

De kerkruimte is een oefenplek van en voor de ziel. Voor veel mensen een gevoelige ruimte. Daar willen ze met rust gelaten worden. Niet voor niks filmen de meeste kerken met video-registratie de kerkganger niet.


Dominees-selfie. Die ene laten we lekker anoniem:-)

Kortom, een gemeente dient beschermt te worden tegen een 'fotograage' voorganger (jaja, die zin is ook van toepassing op mijzelf ..)

Dit alles nog los van de theologische insteek en de juridische kant. We zitten een week voor Pasen, een hoogtij-week waar het gaat om de lijdende Mens Jezus Christus. Daar hoort stilte en versobering bij. Daarnaast, de kerk is geen openbare ruimte. Daar mag je niet zo maar mensen op de foto zetten zonder toestemming. 

- Edit: ah, ik ben niet de enige..

 

---

* dat was een hyperbool

KYRKA 333.777.12
Huisgezin Gods, midden in het leven

Wist u dat de IKEA meubels verkoopt? En niet zo maar een paar, maar voor het hele huis? In de catalogus en op de website kun je verbazingwekkend veel meubels vinden. En zowaar, in de showroom kun je rondlopen tussen de meubels. Als je wilt zelfs uitproberen (behalve de bedden, maar dat spreekt vanzelf).

De vorige alinea zou je niet zo snel met iemand voeren in het dagelijks leven. Iedereen weet wel wat je bij de IKEA kunt doen of krijgen. Als je de catalogus krijgt, dan staat op de voorkant al welke meubels je kunt kopen en wat de prijs is. Het doel van de winkel wordt in één oogopslag duidelijk.

Trek dat eens door naar het geloof en kerk-zijn. Is het helder voor buitenstaanders wie we zijn, wat we doen en wat ons ‘product’ is? Zijn collega’s of buren verbaasd als ze ons opeens leren kennen als kerkganger of gelovige? Nee, de hele dag over God vertellen zul je niet zo snel doen. Dat doet een dominee ook niet. 

Maar toch. Wordt het geloof gekend? Bij de IKEA koop je meubels of benodigdheden en ben je klaar. De kerk en het geloof zijn van een andere categorie. Het gaat over diepere dingen, over diepere snaren in je leven die aangeraakt worden. Maar toch. Kerk ben je voor de buitenstaander, las ik ergens. Als ik als gelovige mijn geloof in het evangelie van Jezus Christus niet weet te brengen bij mijn naaste, doe ik het dan wel goed?

Zijn er lessen die we van de meubelgigant kunnen leren? Als eerste dat ze met een vleug humor in het leven staan. Ze doen hun best en tegelijk gaan ze het leven ook ontspannen aan. Daarnaast binden ze vaste klanten met een klantenkaart die je een streepje voor geeft. Zijn wij zuinig op onze medebroeders en -zusters? Ja? Wanneer heeft u voor het laastst een compliment gegeven in de gemeente?

Uit het hele concept blijkt dat ze aandacht voor je hebben: hoe helpen we de klant? Potloodjes en plattegronden vind je overal. Na de kassa nog een versnapering voor onderweg. Denken wij weleens na over hoe gasten zich bij ons voelen? Woorden als votum & groet, verootmoediging en verkondiging zijn abracadabra voor ze. En waarom beginnen de liedjes na 150 weer bij 1? 

Als je denkt dat het wel goed zit en dat je alles voor elkaar hebt, is dat al een eerste teken dat je dat dus niet hebt. Wie niet blijft vragen en zoeken waarom hij of zij gelovig is, waarom we met elkaar kerk zijn, vervalt in een automatisme. 

In het evangelie komen we Jezus tegen als iemand die ons verwondert, uitdaagt, heelt en vergeving aanbiedt. Zonder Hem geen kerk. Hier staat de IKEA dan ook mijlenver van de kerk vandaan: Christus is geen standaardbouwpakket. Hij vraagt om een relatie met Hem en God. Hij vraagt om ambassadeursschap voor het koninkrijk van God (getuige-zijn). 

Jezus Christus is als de inbussleutel van de IKEA. Zonder Hem krijg je nooit alle delen van het geloof ‘in elkaar’. Zonder Hem sleep je je een breuk aan het geloof maar kun je er niks mee. In de ‘kyrka’ mogen we elkaar helpen het geloof in elkaar te zetten en Jezus Christus de juiste plek te geven.

Bovenstaande meditatie is in KerkEnNieuws 2014-04 geplaatst

Koning Willem-Alexander liet zich gaan tijdens het schaatsen in Sotsji. Het leverde hem en zijn vrouw, Maxima kritiek op. Het hoort niet bij het ambt. Ook in het hoofdredactioneel commentaar van het RD valt dit te lezen. Voor het gemak reageer ik nu even alleen op dit stuk; er is meer content te vinden over deze actie.

Het commentaar begint met een quote die ze abusievelijk toeschrijven aan Winston Churchill. Het is van Charles Churchill die iets eerder leefde († 1763). En het citaat gaat inhoudelijk ook over iets anders:

Weak is that throne, and in itself unsound, Which takes not solid virtue for its ground

Solid virtue verwijst mijns inziens nog steeds naar 'stevige of goede deugd'. Een citaat in een discussie over moraal in plaats van waardigheid (riep daar iemand ad fontes?).

In de laatste alinea een stuk over Beatrix, die zich met meer afstand opstelde. Behoort ons staatshoofd dat ook niet te doen, zo stelt het commentaar. Het is echter geen geheim dat de ene Oranje afstandelijker is en de volgende dichterbij komt. Voor Beatrix fietste koningin Juliana gewoon rond - voor die tijd een unicum. Om een andere tekst uit Prediker te citeren:

’T gene datter geweest is, ’t selve salder zijn: ende ’t gene datter gedaen is, ’t selve salder gedaen worden: so datter niet nieuws en is onder de Sonne. (StatenVertaling 1637)

Hetgeen er geweest is, hetzelve zal er zijn, en hetgeen er gedaan is, hetzelve zal er gedaan worden; zodat er niets nieuws is onder de zon.
(En de (Tukker)herziening van de StatenVertaling uit 1977)

De waardigheid van een staatshoofd is in mijn ogen een tijdgebonden en subjectief begrip. Waardigheid heeft te maken met respect/eer en status/aanzien die aan een persoon wordt gegeven (bron). In zekere zin tweerichtingsverkeer: je doet waardig en men ziet je (het ambt) waardig. 

De vraag is, wat voor staatshoofd willen we die we als volk waardig kunnen achten? Hier lopen de meningen uiteen. Ik pleit persoonlijk voor een no-nonsense waardigheid. Wij zijn allemaal mensen en zelfs onze Koning staat naakt onder de douche. Dat maakt mijn aanzien voor hem niet minder; hij heeft immers een pittige taak. Hij zal bij mij zijn waardigheid pas verspelen als hij in dronkenschap een ramp bezoekt. Als hij zijn kinderen slaat. Als hij .. noem maar op, als hij geen mens meer is.

Want als hij geen mens meer kan zijn, hoe kan hij dan functioneren in het ambt om er voor andere mensen te zijn? 

Wie waardigheid definieert met een uiterlijke deftigheid en dat verwacht van de koning of andere ambten (predikanten!) overvraagt deze mensen. Wie als ambtsdrager daarin meegaat, gaat een rol spelen. Te vaak lopen mijn collega's vast omdat ze een masker op hebben. Omdat ze aan verwachtingen moeten voldoen. Omdat de stropdas te rood is. 

Ik durf die last niet te vragen van onze koning. Hij heeft het al zwaar genoeg met zijn ambt. We hebben nog zo veel te doen op aarde. Waarom beginnen we bij de uiterlijkheden? 

In 2015 begint de tour de France in Utrecht; is Pilsen één van de culturele hoofdsteden van Europa. En verliest de NS het monopolie-recht op het treinennet.

Omdat vanaf januari de kerkdiensten over 2015 worden vastgelegd, moet je de beurten in eigen plaats al op orde hebben in 2013. En dat gaat heel handig met bijgevoegd maandoverzicht in PDF die je kunt uitprinten. Op het overzicht staan de vakanties en enkele feestdagen. De data zijn ook te downloaden in het iCal-formaat. 

BijlageGrootte
Kalender-2015.pdf80.08 KB
kalender-2015.ics19.15 KB

Pagina's

Tegengekomen

maandag 28-10

Stella Kralt over Second Love: No second love no

woensdag 23-10

W.M. Dekker met Vrouw in het ambt. Naar een trinitarische benadering

vrijdag 15-02

Rabbijn Van de Kamp in debat met prof. Paul Cliteur over rol religie & maatschappij.

donderdag 14-02

Spugen op de paus

vrijdag 19-10

Altijd maar in- en transpirerend?

Laatste reacties

Twitter

Meer tweets >>